Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ7/7ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

Απόστολος Γιαγιάννος: 50 χρόνια Τέχνη" αναδρομική έκθεση 0.0 ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Στη SiantiGallery παρουσιάζεται η αναδρομική έκθεση "Απόστολος Γιαγιάννος: 50 χρόνια Τέχνη". Εγκαίνια: Πέμπτη 28 Μαρτίου2024, ώρα : 19.00 "Sianti Gallery" Επιμέλεια: Μαρία Γιαγιάννου Η έκθεση τιμά τα πενήντα χρόνια (1974-2024) δημιουργίας του σπουδαίου καλλιτέχνη, κατά την διάρκεια των οποίων εμπνέεται ακαταπόνητος νέες εικαστικές προσεγγίσεις του κόσμου, έχοντας παρουσιάσει μέχρι σήμερα 88 ατομικές εκθέσεις και αναρίθμητες ομαδικές παγκοσμίως, τα ζωγραφικά, γλυπτικά και χαρακτικά του έργα. Η χρωματική μαεστρία, η σχεδιαστική λεπτομέρεια, οι απρόβλεπτες γλυπτικές συνθέσεις και οι περιπετειώδεις ζωγραφικές μεταμορφώσεις, είναι μερικές από τις αρετές που καθιέρωσαν τον Απόστολο Γιαγιάννο στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Η έκθεση, σε επιμέλεια της κόρης του Μαρίας Γιαγιάννου, εστιάζει στα είκοσι πιο πρόσφατα έτη της δουλειάς του Απόστολου Γιαγιάννου, παρουσιάζοντας δείγματα από δέκα εικαστικές ενότητες σε μια περιεκτική αναδρομή που κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο και επιτρέπει μια ματιά στην Ιστορία του δημιουργού, όχι ως ένα ήσυχο κομμάτι κάποιου Αρχείου, αλλά ως ενεργή παρακαταθήκη για το Μέλλον. Ο επισκέπτης θα συνομιλήσει με 50 ζωγραφικά έργα μεγάλων και μεσαίων διαστάσεων και με γλυπτά. Οι ενότητες που τιτλοφορούνται Ε.Δ.Ε.Μ., Εικοστός Αιών, Τοπία, Άνθη.Μόνο, Σημείο Φυγής, Το Αυγό του Ανθρώπου, Κροκόδειλοι, Ποδόσφαιρο, Δοξαστικά, Η Νύχτα των Σκαραβαίων, αναπτύσσονται στις αίθουσες ενώ κείμενα αναρτημένα στους τοίχους δίνουν πρόσβαση στην ιστορική συνέχεια και τη θεματική της κάθε ενότητας. Τα λογοτεχνικά τολμήματα του Απόστολου Γιαγιάννου θα βρίσκονται επίσης στον χώρο, συμπληρώνοντας τον ευρύτατο κόσμο του καλλιτέχνη. Ο Απόστολος Γιαγιάννος γεννήθηκε το 1945 στην Τρίπολη. Το 1960 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1965-67 σπούδασε γραφικές τέχνες στο A.T.I. με δασκάλους τους A. Tάσσο, H. Δεκουλάκο, Δ. Mυταρά και το 1971-73 σπούδασε στο εργαστήριο ζωγραφικής του Η. Δεκουλάκου. Το 1968 ίδρυσε και διηύθυνε το εργαστήριο Εφαρμοσμένων Τεχνών Mορφή. Το 1974 εγκατέλειψε τις Εφαρμοσμένες Τέχνες και αφοσιώθηκε στη ζωγραφική. Έχει πραγματοποιήσει 88 ατομικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Γαλλία, Βέλγιο, Αγγλία, Iσπανία, Ιταλία, Κύπρο. Έχει λάβει μέρος σε περισσότερες από 500 ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Κύπρο, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Αγγλία, Γαλλία, Βέλγιο, Ιταλία, Ολλανδία, Γερμανία, Ελβετία, Iσπανία, Ισλανδία, Βουλγαρία. Έργα του έχουν κοσμήσει εξώφυλλα βιβλίων Ελλήνων συγγραφέων και πρωτοσέλιδα περιοδικών. Ασχολήθηκε με τη λαογραφία και τα εικαστικά του θεάτρου σκιών (Ο Κόσμος του Καραγκιόζη Ι & ΙΙ, συλλεκτικοί τόμοι Φιγούρες και Σκηνικά, εκδόσεις Ερμής, 1975 -1976, ανατύπωση Φιγούρες: εκδόσεις 24 γράμματα, 2021). Έχει εκδοθεί το μυθιστόρημά του Γκουντ Μπάι Φορέβερ (Κάκτος 2003) και από τις εκδόσεις 24 γράμματα οι συλλογές σατιρικών ποιημάτων: Δακρύγελα (2018), Άκρον Άωτον (χαϊκού, 2019), Έρως (2019), Ένθεν και Ένθεν (2020), Εμβοές στη Σιωπή (χαϊκού, 2022). Έργα του βρίσκονται: στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, στο Μουσείο Αιγαίου, στο Μουσείο Bορρέ, στο Μουσείο Φρυσίρα, στο Υπουργείο Πολιτισμού, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, σε Πρεσβείες της Ελλάδας στην Ευρώπη, σε δημόσια και ιδιωτικά μουσεία, σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του έχουν καταχωριστεί στους καταλόγους των οίκων "Sotheby’s" και "Christie’s". Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

 

8Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ:ΤΟ ΦΟΝΙΚΟ ΟΠΛΟ

 

ΒΡΑΔΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ

Είναι η τελευταία μέρα του Μαρτίου, έχει αρχίσει να νυχτώνει και εγώ πρέπει να προχωρήσω μέχρι το παρκινγκ για να πάρω το αμάξι. Μέσα σε όλα βρέχει κιόλας, δεν ξέρω πως είχα την φαεινή ιδέα  να αφήσω το αυτοκίνητό μου τόσο μακριά από την δουλειά; Την πάτησα και εγώ με αυτά τα βίντεο που σου λένε να κάνεις άσκηση, σήμερα μου ήρθε; Δεν πρόκειται να το ξανά επιχειρήσω ποτέ… Έχω γίνει μούσκεμα και θέλω να βρίσω,  ξέχασα να πάρω ομπρέλα το πρωί, ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα έχει μια υπέροχη μέρα, όπως είπε ο μετεωρολόγος άλλωστε και περπατάω όσο πιο γρήγορα μπορώ μέχρι να καταφέρω να φτάσω στο αμάξι.

Καθώς φτάνω στο εγκαταλελειμμένο κτίριο που πάρκαρα το αυτοκίνητο… βλέπω τα ασθενοφόρα να περνάνε γιατί από την άλλη πλευρά είναι το νοσοκομείο της Νίκαιας. Και αρχίζω να σκέφτομαι πόσο τυχαίος είμαι που δεν είμαι εκεί μέσα, ελπίζω να μην αρρωστήσω με τόση βροχή. Ξαφνικά βλέπω έναν ξανθό άνδρα να κουβαλάει μια σακούλα, φαίνεται να αγκομαχά, αν πλησιάσω θα τον ρωτήσω αν θέλει βοήθεια. Αρχίζω να επιταχύνω το βήμα όταν ξάφνου αντικρίζω να εξέχει από την σακούλα… ένα χέρι. «Θεέ μου! εξέχει από την σακούλα ΕΝΑ ΧΕΡΙ!» Νομίζω ότι με άκουσε. «Πρέπει να κρυφτώ πίσω από τα αυτοκίνητα…» επαναλαμβάνω. Θεέ μου κάνε να μην με έχει δει; Νομίζω ότι το χέρι είναι χαρακωμένο.

«Πω, πω… Λες να είναι ο δολοφόνος που λένε στις ειδήσεις το τελευταίο καιρός;» σκέφτομαι έντρομος.

Σήμερα μου ήρθε η ιδέα να το αφήσω εδώ; Να τρέχω και αν έχει όπλο; Πρέπει να πάω ανάσα και να μείνω ψύχραιμος. Θα βγάλω το κινητό να πάρω την αστυνομία, Παναγία μου! Ελπίζω να μην με έχει δει. Ο φόβος είναι μεγαλύτερος από την λογική. Αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα είναι καθοριστικά, για μένα που είναι μπροστά στο σκηνικό. Τρέμω! Αντικρίζω από εκεί που είμαι τα πόδια του και μετά ακούω:

«Ε, φίλε… που είσαι! Μην φοβάσαι. Κούκλα είναι ψεύτικη. Έλα να δεις!» λέει και αρχίζει να γελάει και μου κόβεται το αίμα.

Κρατάω την ανάσα μου και μένω ακίνητος. Δεν ξέρω αν όλα αυτά που ζω είναι πραγματικότητα ή εφιάλτης αλλά όλα είναι τόσο θολά μέσα στο μυαλό μου. Ξαφνικά ακούω σειρήνα ασθενοφόρου και μετά κόρνα, βλέπω τα πόδια του να απομακρύνονται και να φύγει. Προσπαθώ να δω, σηκώνομαι λίγο για να δω μέσα από το παράθυρο και τον βλέπω να μπαίνει στο αυτοκίνητο. Λες να είμαι τόσο τυχερός; Πλησιάζω στο ασθενοφόρο...

«Συγγνώμη, παιδιά… Τον άνδρα αυτόν γνωρίζετε ;»

 «Ποιον;»

«Αυτόν μέσα στο αυτοκίνητο.»

«Όχι…»

«Επειδή του μιλούσατε;»

«Εμπόδιζε την είσοδο. Πολλοί νομίζετε ότι επειδή είναι εγκαταλειμμένο, μπορείτε να αφήσετε τα αυτοκίνητά σας. Για μας που δουλεύουμε εδώ…»

«Έχεις δίκιο φίλε, ότι και να πεις όμως… νομίζω ότι είχε ένα πτώμα μέσα!»

«Τι λες;»

«Νομίζω ότι είδα ένα πτώμα μέσα στο αμάξι του!»

«Κάλεσε την αστυνομία!»

 

 

Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ6 /6ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

Μανώλης Σαριδάκης έκθεση "Ένα ταξίδι"

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Η Gallery Art Prisma παρουσιάζει την έκθεση του Μανώλη Σαριδάκη "Ένα ταξίδι". Εγκαίνια: Παρασκευή 29 Μαρτίου, ώρα 20.00

Ο Μανώλης Σαριδάκης μαθήτευσε κοντά στους μεγάλους δασκάλους Γιάννη Μόραλη, και Δημήτρη Μυταρά. Αναφερόμενος στην ζωγραφική του λέει: "Ζωγραφίζω την πραγματικότητα που με περιβάλλει, τη θάλασσα, τον ουρανό, τα πράγματα, τον αέρα ανάμεσα στα πράγματα. Ξεκινώντας από τον άνθρωπο που άφησε το αποτύπωμα των δεήσεων του στις βραχογραφίες έως τον άνθρωπο που εμπεδώνει τη συνέχεια του. Kι αν η ζωγραφική μου είναι μια πραγματικότητα, είναι η πραγματικότητα που άλλοτε προσπαθεί να αποτυπώσει με ακρίβεια όλα όσα στοχεύει και άλλοτε ηθελημένα αποκλίνει∙ πότε προς το φανταστικό και την υπέρβαση, πότε εσωκλείοντας ακούσιες εκρηκτικές υπαγορεύσεις." Ο ιστορικός τέχνης Μάνος Στεφανίδης γράφει, μεταξύ άλλων, στο κείμενό του στον κατάλογο της έκθεσης: "Η τέχνη είναι, πάνω από όλα, μια οδυνηρή περιπέτεια της μνήμης που όμως καταλήγει σε μιαν ευφορία σχεδόν μεταφυσική. Έτσι ώστε να λειτουργεί σαν θρησκεία χωρίς Θεό. Το θαύμα της έκφρασης, των θαύμα των εικόνων που εμφανίζουν με υλικά μέσα το αόρατο και το υπερφυές. Την ποίηση ενσαρκωμένη. Όπως συμβαίνει με τη ζωγραφική του Μανώλη Σαριδάκη, άξιου τέκνου πανάξιου πατρός: Του ζωγράφου και αγιογράφου Δημήτρη Σαριδάκη από την Κρήτη, νησί μαζί αλλά και αισθητική άποψη. [...] Ο Μανωλης Σαριδάκης φτιάχνει εικόνες που ισορροπούν ανάμεσα στην αφαίρεση και την αναπαράσταση, την σχηματοποίηση και τον ακριβή ρεαλισμό. Στις κομψές ζωγραφικές του επιστρέφουν ο Μαγκρίτ αλλά και ο Σπύρος Βασιλείου, οι μεγάλοι σουρεαλιστές του παρελθόντος αλλά και άλλοι μινόρες δημιουργοί σ' έναν συγκινητικό διάλογο: Αναφέρω πρόχειρα την αείμνηστη χαράκτρια Τόνια Νικολαΐδη ή τον αξέχαστο, τόσο ιδιαίτερο ζωγράφο Θωμά Φανουράκη. Κυρίως όμως ο Σαριδάκης ζει ένα πολύ προσωπικό όραμα που άλλοτε με έκρηξη χρωμάτων κι άλλοτε με την τρυφερότητα μιας μινιμαλιστικής, μονόχρωμης μελαγχολίας, αφηγείται πάντα ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι στον ουρανό ή τον ωκεανό αλλά και τα ταξίδια που μπορεί να κάνει ένα καράβι φτιαγμένο από χαρτί σε μία θάλασσα που μπορεί να βρίσκεται στα όνειρα του καθενός. Αρκεί αυτός ο υποθετικός "καθένας" να θέλει και να δει και να νιώσει...’’

Δωρεάν είσοδος

Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ5 /5ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

Νίκος Σαμαράς έκθεση "Mirage II"

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ Ο Εικαστικός Κύκλος ΔΛ σε συνεργασία με την ΔΛ Gallery παρουσιάζει την ατομική έκθεση του Νίκου Σαμαρά με τίτλο "Mirage II". Εγκαίνια: Σάββατο 30 Μαρτίου 2024 και ώρα 12:00 – 17:00 Ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας και ο Γιώργος Αλέξανδρος Σαμαράς σχολιάζουν: " Ο Νίκος Σαμαράς ζει και εργάζεται στη Λάρισα. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Κλουζ της Ρουμανίας και στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Το βίντεο, οι εγκαταστάσεις και κυρίως η ζωγραφική είναι τα μέσα που χρησιμοποιεί από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα παράγοντας έργα που διαπραγματεύονται την ιστορία και τη δημιουργία σαν δύο αλληλένδετα γεγονότα. Η ιστορία τροφοδοτεί με εικόνες και η δημιουργία με οπτικές. Ζώντας μακριά από τα δύο καλλιτεχνικά "κέντρα" της Ελλάδας είχε την τύχη να παρακολουθεί χωρίς να ανταγωνίζεται. Η εξέλιξη του έργου του, τολμηρή και με ανατροπές, τον οδηγεί ξανά και ξανά στη ζωγραφική σαν μόνιμο ερώτημα και σαν δυναμική απάντηση. Η σειρά ζωγραφικών έργων που παρουσιάζεται στην έκθεση αποτελεί επιλογή από έργα των τελευταίων δύο ετών. Το διάστημα αυτό, ο Νίκος Σαμαράς μελέτησε συστηματικά τη μοντέρνα αρχιτεκτονική και την αινιγματική μεταφυσική ζωγραφική του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα. Στα έργα του, τμήματα από μοντέρνα αρχιτεκτονήματα αντανακλώνται και αναδιπλασιάζονται. Το αποτέλεσμα, σχεδιαστικά, παραπέμπει περισσότερο σε μοτίβο, παρά σε τοπίο. Το χρώμα όμως απαλλαγμένο από περιορισμούς επαναληπτικότητας επαναφέρει τα χαρακτηριστικά του βάθους και της προοπτικής. Τα χρώματα της παλέτας του δεν χαρακτηρίζονται στο σύνολο τους ως έντονα εκτός από κάποιες μη επαναλαμβανόμενες εξαιρέσεις. Η τοποθέτηση τους μέσα στη σύνθεση γίνεται κυρίως βάσει τονικότητας και έπειτα μέσα από αντιθετικούς ή συμπληρωματικούς συνδυασμούς, καταλήγοντας φαινομενικά να μη συνδέονται με τίποτα το ρεαλιστικό. Οι διαφορετικές τονικότητες επιτρέπουν στο μοτίβο να αποκτήσει ξανά την αίσθηση του βάθους και να διαπραγματευτεί το χώρο μέσα σε μία καλειδοσκοπική εικόνα που μοιάζει περισσότερο οργανωμένη παρά ψυχεδελική."

Ο Νίκος Σαμαράς εξηγεί: " Στο έργο μου υπάρχει πάντα η αναφορά στο χώρο στην πραγματιστική του διάσταση ή ως σενάριο για το μέλλον. Στη σειρά των δυναμικών σεναρίων που παρουσιάζονται στην ενότητα Mirage II, η αφετηρία είναι ο αντικατοπτρισμός. Ταυτόχρονα, οι τολμηρές επιλογές της προοπτικής ως οπτική παραμόρφωση, το παιχνίδι του έσω με το έξω, του φωτός με τη σκιά, η εναλλαγή του κενού με το πλήρες ανα-δομούν έναν τρισδιάστατο χώρο που φέρει ταυτόχρονα στοιχεία παρελθόντος και μέλλοντος. Αναπτύσσονται σε μια νέα δομή αιωρούμενα περιβάλλοντα έχοντας χαρακτηριστικά κοσμικά και απόκοσμα ταυτόχρονα." Επισήμανση: Η γκαλερί θα παραμείνει κλειστή από τις 02/05/2024 έως και 08/05/2024

Δωρεάν είσοδος...

Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ4 /4ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

Τα Δέντρα Ανθίζουν Ακόμα" στο ΡΕΚΤΙΦΙΕ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

 Διάρκεια: 90' "Επιβίωνε κλέβοντας ψωμί ή κάνοντας δουλειές που εξαντλούσαν το πεινασμένο σώμα του, κι υποχρέωναν παρά το ακατάβλητο κουράγιο που χαροπάλευε στο στήθος του αδίκως να υποκλίνεται μπροστά στην εκμετάλλευση - καμπύλη επώδυνη για την οποία μετάνιωνε - και παρόλα αυτά, είχε στιγμές που δεν ντρεπόταν για την αδίστακτη απλότητα στην οποία ζούσε, που δεν είχε στο όνομα του τιποτένια υλικά ή φρικαλέα έπιπλα να διακοσμούν το καταφρονεμένο σπίτι του" Μια παράσταση για έναν άνθρωπο της Αθήνας που σκέφτεται για την τέχνη, τον θάνατο, το θεό, τον σχιζοφρενή πατέρα του, τα κορόμηλα, τα δέντρα, τα παιδικά του χρόνια και τη μοναξιά αναρωτώμενος για ποιο λόγο να πιει νερό λίγο πριν αποφασίσει αν θα πάρει τη ζωή του ή όχι. Αυτή είναι η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Γιώργου Κατσή μετά από πέντε χρόνια Τα δέντρα είναι: Σταυρούλα Καραλίδου, Γιώργος Κοκκίνης, Μαρία Κυριακίδη, Σίλια Μπαξεβάνη, Σίλια Μπισιώτη, Γιώργος Ορφανουδάκης, Μυρτώ Πρατσινάκη, Θάνος Τσάρμπος, Μαρίσσα Φαρμάκη, Χριστιάνα Χατζηπιέρα, Χρήστος Δαλκυριάδης, Αντώνης Χρήστου, Μαριάννα Ράντου

Σύγχρονο θέατρο

15€ Κανονικό 12€ Μειωμένο 5€ Ανέργων Τηλέφωνο: 698 187 1669

Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ3/3 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

JOZEF VAN WISSEM ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Η σχεδόν αχανής δισκογραφία του Ολλανδού λαουτίστα και μινιμαλιστή Jozef Van Wissem, όπως και ο μακρύς κατάλογος των μουσικών και ευρύτερων καλλιτεχνικών συνεργασιών του, αποτελούν τις διόλου ευκαταφρόνητες περγαμηνές του, που όμως είναι μόνο ένας από τους λόγους για τους οποίους θα έπρεπε κανείς να προσέξει αυτόν τον μοναδικό καλλιτέχνη. Το ευρύ κοινό τον γνωρίζει από το soundtrack του "Only Lovers Left Alive" του Jim Jarmusch, με τον οποίον συνεργάστηκε για τέταρτη φορά, μετά τα εξίσου αριστουργηματικά "Concerning the Entrance into Eternity", "The Joy that Never Ends" και "The Mystery of Heaven" και για το οποίο ο Van Wissem βραβεύτηκε με το Cannes Soundtrack Award, και μεγάλο μέρος του οποίου θα εκτελέσει στις τρεις αυτές εμφανίσεις του στη χώρα μας. Γεφυρώνοντας με ιδιαίτερη μαεστρία το avant garde με το baroque, ο Jozef Van Wissem είναι ένας ακούραστος περιοδεύων μουσικός, ενώ το ίδιο το κοινό, μιλάει για τις ζωντανές του εμφανίσεις με ιδιαίτερο δέος, χαρακτηρίζοντάς τις ερεβώδεις, καθηλωτικές και γεμάτες συναισθηματικές κορυφώσεις. Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

2 - 3 Απριλίου

21:00

Πλατεία Α' Ζώνη Τραπέζια 22€ Πλατεία B' Ζώνη Τραπέζια 20€ Εξώστης Α' Ζώνη Τραπέζια 18€ Εξώστης Β' Ζώνη Τραπέζια 16€ Stand 18€ Πλατεία Α' Ζώνη Πάσο 18€ Προπώληση: more.com (πανελλαδικά) Καταστήματα Public (πανελλαδικά) Καταστήματα Nova (πανελλαδικά)

Η Γεωργία σας προτείνει... ΑΡΘΡΟ2/2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2024

 

Η Μουγγή Καμπάνα" του Θανάση Τριαρίδη στο Θέατρο Μπέλλος

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Omnis oculus continent lacrimas suas Σε μιαν απέραντη έρημη πολιτεία στέκεται μια αλλόκοτη εκκλησία με μια τεράστια, ακόμη πιο αλλόκοτη, σκοτεινή καμπάνα που έχει το χρώμα του σκοτωμένου αίματος. Όσο κι αν τραβάς τη γλώσσα της κανένας ήχος δεν βγαίνει πια. Όλα ξεκίνησαν το 1191 μετά τον Χριστό, κι ακόμα συνεχίζουν. Το χωριό της Ευλογιάς ήταν για αιώνες ο "Παράδεισος", όμως μια γενοκτονία, που βρίσκει ένοχους τους κατοίκους της, κάνει το Στόμα του Θεού να πάψει. Το ξέσπασμα του λιμού που μετατρέπεται σε επιδημία είναι το μόνο που τους αναγκάζει να ψάξουν τον τρόπο για να επανορθώσουν και να επιστρέψουν στην εποχή της ευμάρειας. Άραγε τι θα πει Δικαιοσύνη και τι Αγάπη; Η ομάδα Rodez δημιουργεί μια παράσταση με τέσσερις ηθοποιούς, συνεχώς επί σκηνής, με εργαλεία το σώμα τους και τη φωνή τους. Η μουσική είναι πρωτότυπη, επηρεασμένη από δημοτικά τραγούδια, μοιρολόγια και εκκλησιαστικούς ύμνους. Σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε μια "χειροποίητη" παράσταση η οποία θα εξετάσει τις βασικές θεματικές του έργου: πώς επηρεάζεται κάποιος όταν αναλαμβάνει εξουσία, πώς μια κοινωνία υποδέχεται τους πρόσφυγες, πώς αντιμετωπίζουν οι πολίτες το ξέσπασμα μιας επιδημίας και τελικά πώς χωράει μέσα σε αυτά η αλληλεγγύη και η ενσυναίσθηση. Ένα έργο γραμμένο το 2003, με ζητήματα τόσο επίκαιρα που απασχολούν την κοινωνία μέχρι και σήμερα. Η "Μουγγή Καμπάνα" είναι μια ιστορία που μας άγγιξε από την πρώτη ανάγνωση και ευχόμαστε να αγγίξει και τον κάθε θεατή ξεχωριστά.

Συντελεστές: Συγγραφέας: Θανάσης Τριαρίδης Σκηνοθεσία: Μάριος Κρητικόπουλος, Πάνος Αποστολόπουλος Δραματουργική επεξεργασία: Ομάδα Rodez Μουσική: Ηλέκτρα Σαρρή Σκηνικά - Κοστούμια: Αλεξάνδρα-Αναστασία Φτουλή Επιμέλεια κίνησης: Νικόλας Χατζηβασιλειάδης Σχεδιασμός φωτισμών: Δημήτρης Μπαλτάς Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου Εκτέλεση παραγωγής: Ομάδα Rodez Ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Σόνια Καλαϊτζίδου, Μάριος Κρητικόπουλος, Ανθή Σαββάκη, Ηλέκτρα Σαρρή.

Θέατρο, σύγχρονο..

ΔΕΥΤΕΡΑ 21:00 ΤΡΙΤΗ 21:00 1 Απριλίου 2024 - 30 Απριλίου 2024

Γενική είσοδος: 12€ Μειωμένο: 10€ Ατέλειες: 5€

Θέατρο Μπελλος